شمارش معكوس
روز مرگ من
آغاز شد
درست لحظه ی تولدم!!!

درست 16 سال پیش وقتی داشتن اذان مغربو میدادن و همه روزه شونو باز میكردن
یه دختره كوچیك موقع اذون  به دعوت دنیا  وناخوسته به فرمان خدا به دنیا اومد و مجبور به زندگی كردن شد!

6 اسفند   16  سال پیش بود كه داداشم( كه همش 9سال داشت) از خوشحالی بالا و پایین می پرید  كه
 دیگه تك پسر شده و و قرارنیست سربازی بره!!!
و خواهرم لیلا خوشحال بود از اینكه یه كسی رو پیدا كرده كه باهاش خاله بازی كنه و خواهر كوچولوشو
 به دوستاش پز بده!!!
ومن تو اون لحظه ها چه حسی داشتم رو نمیدونم شاید ترسیده بودم و شایدم خوشحال بودم كه بالاخره بدنیا اومدم!!!
 
و امروز
عكسهای كودكیم
گواهی میدهد
گذشت زمان را




 حالا كه هستمو باید زندگی كنم!!!
باید كه شاد باشم حداقل تظاهر به اینكار...


من هر روز
خدارو شكر میكنم
كه فرصت زندگی كردنو بهم داده
و ازش میخام كه نشونم بده درست زندگی كردن رو......


ومن بدور از خود خواهی وغرورو تكبر
                                             تولدمو بخودم تبریك میگم

                                           "  تولدم مبارك "


پی نوشت : پدرو مادر عزیزم . لیلای خوبم. داداشو زن داداش گلم. فاطمه ی دوست داشتنی و حنانه ی ماهم
همتونو قد همین دنیایی كه توش زندگی میكنیم دوست دارم و ممنونم كه تو زندگی همیشه همراهم بودینو بهم یاد دادین كه خوب باشم و خوب زندگی كنم
محمد حسین قشنگم تو هم باتموم بچگیت بهم یاد میدی كه قلبمو پر كنم از گذشت و مهربونی درست مثل بچه ها

نوشته شده در پنجشنبه 6 اسفند 1388 ساعت 13:26 توسط یغما نظرات |