تبلیغات
!!!...مانده در دیار رویاها - اشكی در گذرگاه تاریخ...

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان "آدم "

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

آدمیت مرد

گرچه" آدم" زنده بود


از همان روزی که یوسف را برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون دیواره چین را ساختند

آدمیت مرده بود

بعد دنیا هی پر از آدم شد واین آسیاب گشت و گشت

قرن ها از مرگ آدم هم گذشت

ای دریغ ، آدمیت برنگشت


قرن ما

روزگار مرگ انسانیت است

سینه دنیا زخوبی ها تهی است

صحبت  از آزادگی پاکی مروت ابلهی است

صحبت از موسا و عیسا و محمد نابجاست

قرن موسی چنبه ها است


من که از پژمردن یک شاخه گل

از نگاه ساکت یک کودک بیمار

از فغان یک قناری در قفس

از غم یک مرد در زنجیر

حتی قاتلی بر دار

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

وندرین ایام زهرم در پیاله اشك و خونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

وای جنگل را بیابان می کنند

دست خون آلود را درپیش چشم خلق پنهان میکنند

هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا
آنچه این نامردمان یا جان انسان می کنند


صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست

در کویری سوت و کور

در میان مردمی با این مصیبتها صبور


صحبت از مرگ محبت مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانیت است...!


روز قدس,
روز مردم مظلوم فلسطین
روزی كه دوباره یادمون میفته 
مرگ انسانیت رو!
چقدر آدما سنگ شدن؟!
چقدر بی رحم!
چقدر پوستمون كلفت شده...
چرا جز دعا كاره دیگه ای نمی تونیم براشون بكنیم...
چرا فقط روزقدس یادمون میفته فلسطین كجاست و درش چی میگذره!!!
چرا یادمون میره كه فلسطین پاره تن دین ماست!

ماصدای گریه مان به آسمان رسید
از خدا چرا صدا نمی رسد؟


http://www.pic.iran-forum.ir/images/p168fxpldudpdlzi983.jpg




تاریخ : جمعه 4 شهریور 1390 | 00:05 | نویسنده : یغما | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.